بزرگترین سگ دنیا چیست؟ معرفی غول‌های دنیای سگ‌ها

رکورد بزرگ‌ترین سگ‌های دنیا به دو دسته تقسیم می‌شود. گریت دین و ولف‌هاوند ایرلندی از نظر ارتفاع قد و ماستیف انگلیسی از نظر وزن و حجم بدنی در صدر این فهرست قرار دارند. این غول‌های مهربان علیرغم جثه عظیمشان، اغلب رفتاری بسیار آرام و وفادار دارند. در این مقاله، مشخصات دقیق ۵ نژاد غول‌پیکر جهان، چالش‌های سلامتی، طول عمر و جدول مقایسه‌ای ابعاد و وزن آن‌ها را به طور کامل بررسی خواهیم کرد.

خلاصه:

• بلندقدترین سگ ثبت‌شده تاریخ «Zeus» از نژاد گریت دین با قد حدود ۱۱۱.۸ سانتی‌متر در ناحیه شانه بوده است.
• سنگین‌ترین سگ مشهور جهان «Zorba» از نژاد ماستیف انگلیسی بود که بیش از ۱۵۵ کیلوگرم وزن داشت.
• سگ‌های غول‌پیکر معمولاً طول عمر کوتاه‌تر، هزینه نگهداری بیشتر و ریسک بالاتر بیماری‌های مفصلی و قلبی دارند.

بزرگ‌ترین سگ ثبت شده در جهان

رکورد بزرگ‌ترین سگ‌های دنیا معمولاً توسط «Guinness World Records» ثبت می‌شود. این رکوردها بر اساس معیارهای مشخصی مانند قد در ناحیه شانه (از زمین تا بالاترین نقطه شانه)، وزن رسمی و تأیید دامپزشکی اندازه‌گیری می‌شوند.

بر اساس آخرین داده‌های رسمی تا ژانویه ۲۰۲۵، رکوردها به این شکل تفکیک می‌شوند:

سگی به نام «Reginald “Reggie” Johnson Reiss» از نژاد گریت دین با قد ۱.۰۰۷ متر در ناحیه شانه. این رکورد در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۵ ثبت شده است.

رکورد تاریخی همچنان در اختیار «Zeus» از نژاد گریت دین است که قد او ۱.۱۱۸ متر در ناحیه شانه اندازه‌گیری شده بود. این رکورد مربوط به سگی است که در حال حاضر زنده نیست، اما عنوان «بلندقدترین سگ تاریخ» را حفظ کرده است.

نکته مهم این است که بلندقدترین سگ دنیا الزاماً سنگین‌ترین سگ دنیا نیست. برخی نژادها مانند ماستیف انگلیسی قد کمتری دارند، اما از نظر وزن و حجم بدن سنگین‌تر محسوب می‌شوند و در رکوردهای وزنی مطرح هستند.

برای شناخت نژادهای مناسب زندگی شهری و اصول مدیریت رفتاری، مطلب شرایط نگهداری سگ در آپارتمان؛ راهنمای کامل قوانین، نژادها و نکات طلایی را بخوانید.

وزن بزرگ‌ترین سگ ثبت شده

در رکوردهای وزنی، معمولاً نام نژاد ماستیف انگلیسی (English Mastiff) دیده می‌شود. این سگ‌ها استخوان‌بندی بسیار سنگین، عضلات حجیم و سینه‌ای عریض دارند.

یکی از معروف‌ترین رکوردهای تاریخی مربوط به سگی به نام «Aicama Zorba» از نژاد ماستیف انگلیسی بود که وزن آن بیش از ۱۵۵ کیلوگرم گزارش شد. این عدد چند برابر وزن یک سگ متوسط خانگی است.

البته وزن‌های بسیار بالا همیشه نشانه سلامت ایده‌آل نیستند. سگ‌های غول‌پیکر بیشتر در معرض مشکلات مفصلی، بیماری‌های قلبی و کاهش طول عمر قرار دارند.

جدول مقایسه رکوردهای بزرگ‌ترین سگ‌ها

بزرگ‌ترین نژادهای سگ در دنیا

برخی نژادهای سگ به‌صورت ژنتیکی جثه‌ای بسیار بزرگ، استخوان‌بندی سنگین و رشد سریعی دارند. این سگ‌ها معمولاً در گروه «Giant Breeds» یا نژادهای غول‌پیکر قرار می‌گیرند.

بیشتر سگ‌های بسیار بزرگ برای کارهایی مثل نگهبانی، شکار، حمل بار یا نجات انسان‌ها پرورش یافته‌اند. با وجود ظاهر قدرتمند، بسیاری از آن‌ها رفتار آرام و اجتماعی دارند.

• گریت دین (Great Dane)
• ماستیف انگلیسی (English Mastiff)
• سنت برنارد (Saint Bernard)
• ولف‌هاوند ایرلندی (Irish Wolfhound)
• نیوفاندلند (Newfoundland)

در ادامه، معروف‌ترین نژادهای بزرگ دنیا را بررسی می‌کنیم.

گریت دین

گریت دین (Great Dane) یکی از بلندترین سگ‌های دنیا محسوب می‌شود و بارها رکورد قد جهانی را ثبت کرده است. این نژاد با پاهای بلند، سینه عمیق و بدن کشیده شناخته می‌شود.

وزن گریت دین معمولاً بین ۵۰ تا ۹۰ کیلوگرم است و قد برخی نرها به بیش از ۸۰ سانتی‌متر در شانه می‌رسد. برخلاف ظاهر ترسناک، بسیاری از گریت دین‌ها رفتاری آرام، وابسته و خانواده‌دوست دارند.

با این حال، این نژاد به فضای کافی، تغذیه کنترل‌شده و مراقبت از مفاصل نیاز دارد. میانگین طول عمر آن نیز نسبت به سگ‌های کوچک کمتر و معمولاً حدود ۷ تا ۱۰ سال است.

ویژگی:

• قد و قامت رکورددار: ارتفاع در شانه معمولاً بیش از ۸۰ سانتی‌متر با پاهای کشیده و سینه عمیق
• محدوده وزنی: بین ۵۰ تا ۹۰ کیلوگرم با بدنی عضلانی و اسکلت‌بندی بزرگ
• خلق‌وخو و رفتار: شخصیتی آرام، عاطفی، دوستدار خانواده و معروف به «غول مهربان»
• طول عمر و سلامت: میانگین عمر ۷ تا ۱۰ سال با حساسیت بالا به مشکلات مفصلی و اتساع معده (نفخ و پیچ‌خوردگی)
• شرایط نگهداری: نیازمند فضای حرکتی کافی و رژیم غذایی کنترل‌شده برای جلوگیری از رشد بیش از حد سریع در دوران تولگی

ماستیف انگلیسی

ماستیف انگلیسی (English Mastiff) از سنگین‌ترین سگ‌های جهان است و بدنی بسیار حجیم و عضلانی دارد. برخی نرهای بالغ می‌توانند بیش از ۱۰۰ کیلوگرم وزن داشته باشند.

این نژاد در گذشته برای نگهبانی و محافظت استفاده می‌شد. با وجود جثه عظیم، ماستیف‌ها معمولاً سگ‌هایی آرام، کم‌تحرک و وفادار هستند.

نگهداری از این سگ هزینه بالایی دارد؛ از مصرف غذای زیاد گرفته تا مشکلات مفصلی، قلبی و هزینه‌های دامپزشکی. همچنین در خانه‌های کوچک، مدیریت چنین سگ بزرگی همیشه ساده نیست.

ویژگی:

• حجم و جرم بدنی فوق‌العاده: وزن میانگین ۷۰ تا بیش از ۱۰۰ کیلوگرم؛ از سنگین‌ترین و حجیم‌ترین سگ‌های جهان
• ساختار فیزیکی: ارتفاع شانه بین ۷۰ تا ۸۵ سانتی‌متر با عضلات بسیار فشرده، سر عریض و استخوان‌بندی ضخیم
• خلق‌وخو و غریزه: وفادار، محافظ، کم‌تحرک و دارای غریزه نگهبانی طبیعی و هوشیار
• ملاحظات سلامتی: مستعد بیماری‌های مفصلی نظیر دیسپلازی هیپ، عارضه‌های قلبی و چاقی
• چالش‌های نگهداری: هزینه بالای تأمین غذا، دشواری مدیریت در فضاهای کوچک و نیاز مداوم به پاکسازی آبریزش دهان

سنت برنارد

سنت برنارد (Saint Bernard) یکی از شناخته‌شده‌ترین سگ‌های نجات کوهستانی است. این نژاد در مناطق برفی آلپ برای پیدا کردن و کمک به افراد گرفتار در برف پرورش یافت.

سنت برنارد بدنی سنگین، سر بزرگ و پوشش مویی متراکم دارد. وزن آن معمولاً بین ۶۰ تا ۹۰ کیلوگرم است و به دلیل جثه بزرگ، مصرف انرژی و تولید گرمای بالایی دارد.

این سگ‌ها اغلب رفتاری مهربان و صبور دارند، اما به دلیل ریزش مو، آبریزش دهان و حساسیت به گرما، نگهداری آن‌ها در مناطق گرم می‌تواند چالش‌برانگیز باشد.

ویژگی:

• سابقه و کارکرد اصلی: سگ امداد و نجات کوهستانی مشهور با قدرت بالا در موقعیت‌یابی افراد زیر برف در مناطق آلپ
• مشخصات فیزیکی: وزن ۶۰ تا ۹۰ کیلوگرم و ارتفاع ۶۵ تا ۹۰ سانتی‌متر با سر بزرگ و جثه بسیار تنومند
• نوع پوشش بدنی: موهای بسیار متراکم و دولایه با توان حفظ حرارت بالا در یخبندان شدید
• خلق‌وخو: بسیار صبور، شکیبا، مهربان و سازگار با کودکان
• چالش‌های محیطی: حساسیت شدید به گرمای هوا، ریزش موی قابل توجه و نیاز به محیط‌های خنک و با تهویه مناسب

ولف‌هاوند ایرلندی

ولف‌هاوند ایرلندی (Irish Wolfhound) یکی از بلندترین سگ‌های شکاری جهان است. این نژاد در گذشته برای شکار گرگ و حیوانات بزرگ استفاده می‌شد.

بدن کشیده، پاهای بسیار بلند و پوشش زبر از ویژگی‌های ظاهری آن است. قد برخی نرها از ۸۵ سانتی‌متر هم بیشتر می‌شود.

با وجود سابقه شکار، این سگ معمولاً رفتاری آرام و کم‌تهاجمی دارد. اما به دلیل جثه بزرگ و رشد سریع، مستعد مشکلات استخوانی و بیماری اتساع معده است.

ویژگی:

• ویژگی متمایز ظاهری: از بلندترین سگ‌های شکاری دنیا با ارتفاع بیش از ۸۵ سانتی‌متر در ناحیه شانه
• وزن و ساختار بدنی: وزن ۵۵ تا ۸۰ کیلوگرم همراه با اندامی کشیده، پاهای بلند و عضلانی
• پوشش مویی: موهای زبر، سیم‌مانند و مقاوم در برابر آب‌وهوای نامساعد و بوته‌زارها
• رفتارشناسی: آرام، موقر و کم‌تهاجم در محیط خانواده علیرغم پیشینه تاریخی شکار گرگ و گوزن
• ریسک‌های بهداشتی: آسیب‌پذیری بالا در برابر بیماری پیچ‌خوردگی معده (GDV)، استئوسارکوما (تومور استخوانی) و طول عمر کوتاه

نیوفاندلند

نیوفاندلند (Newfoundland) سگی بزرگ، قدرتمند و شناگر است که در اصل برای کار در آب و کمک به ماهیگیران پرورش یافت.

این نژاد پنجه‌های بزرگ و نیمه‌پرده‌دار دارد و توانایی شنا در آب سرد را به خوبی حفظ کرده است. وزن آن معمولاً بین ۵۰ تا ۷۰ کیلوگرم است.

نیوفاندلندها معمولاً رفتاری آرام، صبور و حمایتگر دارند و به همین دلیل در برخی کشورها به عنوان سگ خانواده محبوب‌اند. با این حال، پوشش مویی سنگین آن‌ها به برس‌کشی مداوم و تحمل آب‌وهوای خنک نیاز دارد.

ویژگی:

• مهارت‌های تخصصی: شناگر ماهر در آب‌های سرد با بهره‌مندی از پنجه‌های پهن و نیمه‌پرده‌دار جهت نجات غریق و کار در آب
• ابعاد جثه: وزن ۵۰ تا ۷۰ کیلوگرم و قد شانه بین ۶۵ تا ۷۵ سانتی‌متر با بالاتنه عضلانی و پهن
• پوشش و عایق بدنی: موهای دو لایه و ضدآب با چگالی بالا برای مقاومت در برابر آب‌های یخ‌زده
• خلق‌وخو: فوق‌العاده آرام، حمایتگر، باهوش و یکی از بهترین نژادهای بزرگ برای زندگی خانوادگی
• مراقبت‌های لازم: نیاز روزانه یا هفتگی به برس‌کشی منظم برای جلوگیری از گره‌خوردگی پوشش و پرهیز از ماندن در محیط‌های گرم

در جدول زیر نژادهای غول‌پیکر سگ را مقایسه کرده ایم:

بزرگ بودن یک سگ فقط به ظاهر محدود نیست؛ هرچه جثه بزرگ‌تر باشد، هزینه نگهداری، نیاز حرکتی و ریسک بیماری‌های اسکلتی و قلبی هم بیشتر می‌شود.

چرا برخی سگ‌ها جثه بسیار بزرگی دارند؟

جثه بسیار بزرگ در برخی نژادهای سگ نتیجه ترکیبی از ژنتیک، اصلاح نژاد هدفمند و نیازهای تاریخی انسان است. بسیاری از نژادهای غول‌پیکر طی قرن‌ها برای انجام وظایف خاصی مانند نگهبانی، شکار حیوانات بزرگ یا حمل بار پرورش یافته‌اند.

در این فرآیند، پرورش‌دهندگان به‌طور انتخابی سگ‌هایی را تکثیر کرده‌اند که استخوان‌بندی درشت‌تر، عضلات قوی‌تر و رشد بدنی بیشتری داشته‌اند. این انتخاب‌های ژنتیکی در طول نسل‌ها باعث تثبیت جثه بزرگ در برخی نژادها شده است.

نقش ژنتیک در اندازه بدن

اندازه بدن سگ‌ها تا حد زیادی تحت تأثیر ژن‌های تنظیم‌کننده رشد قرار دارد. مطالعات ژنتیکی نشان می‌دهد ژن‌هایی مانند IGF‑1 (Insulin-like Growth Factor 1) نقش مهمی در تعیین اندازه بدن سگ‌ها دارند.

طبق منابع، در نژادهای بزرگ، فعالیت این مسیرهای رشد معمولاً بیشتر است و در نتیجه استخوان‌ها و عضلات در دوران رشد سریع‌تر و بزرگ‌تر توسعه پیدا می‌کنند. البته اندازه بدن فقط به یک ژن محدود نمی‌شود و ترکیبی از چندین عامل ژنتیکی در آن دخیل است.

نقش اصلاح نژاد توسط انسان

بخش مهمی از جثه بزرگ برخی سگ‌ها به اصلاح نژاد انتخابی (Selective Breeding) مربوط می‌شود. انسان‌ها در طول تاریخ سگ‌هایی را برای تولید نسل انتخاب کرده‌اند که ویژگی‌های فیزیکی موردنظر را داشته‌اند.

به عنوان مثال:

• سگ‌های نگهبان قلعه‌ها باید جثه بزرگ و قدرت بدنی بالا می‌داشتند.
• سگ‌های شکار حیوانات بزرگ باید قد بلند و سرعت زیاد می‌داشتند.
• سگ‌های امداد یا حمل بار باید بدن قوی و استقامت بالا می‌داشتند.

این انتخاب‌ها در طول صدها سال باعث شکل‌گیری نژادهایی مانند ماستیف، سنت برنارد و گریت دین شد.

کاربردهای تاریخی سگ‌های بزرگ

نژادهای بسیار بزرگ اغلب برای وظایف مشخصی توسعه پیدا کردند. در بسیاری از مناطق جهان، جثه بزرگ یک مزیت عملکردی محسوب می‌شد.

نمونه‌هایی از کاربردهای تاریخی این سگ‌ها:

• نگهبانی از دام و خانه: نژادهایی مثل ماستیف یا قفقازی شپرد
• شکار حیوانات بزرگ: مانند Irish Wolfhound برای شکار گرگ
• نجات در کوهستان: سنت برنارد در آلپ
• کار در آب و کمک به ماهیگیران: نیوفاندلند

جثه بزرگ در سگ‌ها بیشتر نتیجه انتخاب ژنتیکی طولانی‌مدت توسط انسان است، نه یک اتفاق طبیعی تصادفی. با این حال، اندازه بزرگ همیشه مزیت محسوب نمی‌شود.

سگ‌های غول‌پیکر معمولاً رشد سریعی دارند و بیشتر در معرض مشکلات مفصلی، بیماری‌های قلبی و کاهش طول عمر قرار می‌گیرند. میانگین عمر بسیاری از این نژادها حدود ۶ تا ۱۰ سال گزارش شده است که از سگ‌های کوچک کمتر است.

مزایا و چالش‌های نگهداری سگ‌های بزرگ

سگ‌های غول‌پیکر ظاهر قدرتمند و شخصیت آرامی دارند، اما نگهداری از آن‌ها با سگ‌های کوچک تفاوت‌های قابل توجهی دارد. هرچه جثه سگ بزرگ‌تر باشد، نیازهای محیطی، تغذیه‌ای و درمانی نیز افزایش پیدا می‌کند.

شناخت مزایا و محدودیت‌های این نژادها قبل از تصمیم برای نگهداری اهمیت زیادی دارد.

مزایای نگهداری سگ‌های بزرگ

• توان نگهبانی بالا: بسیاری از نژادهای بزرگ به طور طبیعی نقش قابل توجهی درثه بزرگ و صدای بم آن‌ها می‌تواند بازدارندگی قابل توجهی در برابر مزاحمان ایجاد کند.
• رفتار آرام و پایدارتر: برخلاف تصور رایج، بسیاری از نژادهای غول‌پیکر مانند گریت دین یا نیوفاندلند خلق‌وخوی آرامی دارند. این سگ‌ها معمولاً کمتر از نژادهای کوچک دچار رفتارهای پرتنش می‌شوند.
• وابستگی عاطفی بالا به خانواده: بسیاری از سگ‌های بزرگ ارتباط اجتماعی قوی با صاحب خود برقرار می‌کنند و به عنوان سگ‌های همراه وفادار شناخته می‌شوند.

چالش‌های نگهداری سگ‌های بزرگ

• نیاز به فضای بیشتر: سگ‌های بزرگ برای حرکت طبیعی بدن، استراحت و بازی به فضای بیشتری نیاز دارند. در خانه‌های کوچک یا آپارتمان‌های محدود، مدیریت این نیاز می‌تواند دشوار باشد.
• هزینه بالاتر تغذیه: مصرف غذای روزانه در سگ‌های غول‌پیکر چند برابر نژادهای کوچک است. به طور مثال یک سگ بزرگ ممکن است روزانه بین ۵۰۰ تا ۱۲۰۰ گرم غذای خشک استاندارد مصرف کند.
• احتمال بیشتر مشکلات مفصلی: به دلیل وزن بالا و رشد سریع، نژادهای بزرگ بیشتر در معرض مشکلاتی مانند دیسپلازی مفصل ران، مشکلات زانو و آرتروز قرار دارند. این مشکلات در بسیاری از مطالعات دامپزشکی در نژادهای غول‌پیکر گزارش شده است.
• طول عمر کوتاه‌تر: مطالعات منتشرشده نشان می‌دهد که هرچه جثه سگ بزرگ‌تر باشد، میانگین طول عمر آن کاهش پیدا می‌کند. بسیاری از نژادهای غول‌پیکر معمولاً ۶ تا ۱۰ سال عمر می‌کنند.
• هزینه درمان و دامپزشکی بیشتر: داروها، بیهوشی، جراحی‌ها و حتی دوز داروها در سگ‌های بزرگ گران‌تر تمام می‌شود. همچنین درمان بیماری‌های مفصلی در این نژادها هزینه‌بر است.

طول عمر سگ‌های بزرگ

یکی از واقعیت‌های کمتر گفته‌شده درباره سگ‌های غول‌پیکر این است که معمولاً عمر کوتاه‌تری نسبت به سگ‌های کوچک و متوسط دارند. در بسیاری از نژادهای بزرگ، میانگین طول عمر بین ۶ تا ۱۰ سال است؛ در حالی که برخی سگ‌های کوچک می‌توانند بیش از ۱۵ سال عمر کنند.

مطالعات دامپزشکی نشان می‌دهد هرچه سرعت رشد و اندازه بدن بیشتر باشد، فشار متابولیکی و استهلاک بدن نیز افزایش پیدا می‌کند. به همین دلیل، نژادهای غول‌پیکر بیشتر در معرض بیماری‌های قلبی، مشکلات مفصلی و برخی سرطان‌ها قرار دارند.

چرا سگ‌های بزرگ عمر کوتاه‌تری دارند؟

دلیل اینکه سگ های بزرگ عمر کوتاه‌تری دارند عبارت است از:

• رشد بسیار سریع در سنین پایین: سگ‌های غول‌پیکر در مدت کوتاهی وزن زیادی می‌گیرند. این رشد سریع فشار بالایی به استخوان‌ها، مفاصل و سیستم قلبی وارد می‌کند.
• احتمال بیشتر بیماری‌های مفصلی و قلبی: دیسپلازی مفصل ران، آرتروز، کاردیومیوپاتی و اتساع معده در نژادهای بزرگ بیشتر دیده می‌شود. این بیماری‌ها می‌توانند کیفیت و طول عمر سگ را کاهش دهند.
• پیری زودتر سلولی: برخی تحقیقات ژنتیکی نشان می‌دهد متابولیسم و فرایندهای رشد در سگ‌های بزرگ سریع‌تر است و همین موضوع ممکن است باعث تسریع روند پیری شود.

میانگین طول عمر برخی نژادهای بزرگ

آیا نگهداری سگ‌های غول‌پیکر سخت است؟

نگهداری سگ‌های غول‌پیکر معمولاً پیچیده‌تر از نژادهای کوچک و متوسط است. دلیل اصلی فقط اندازه بدن نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از نیازهای تغذیه‌ای، محیطی و پزشکی است که با افزایش جثه سگ بیشتر می‌شود.

با این حال «سخت بودن» نگهداری بیشتر به شرایط صاحب حیوان بستگی دارد. اگر فضای کافی، زمان و بودجه مناسب وجود داشته باشد، مدیریت این نژادها ممکن است.

نیاز به فضای بیشتر

سگ‌هایی مانند گریت دین یا ماستیف انگلیسی برای حرکت طبیعی بدن و استراحت به فضای بزرگ‌تری نیاز دارند. در آپارتمان‌های کوچک این موضوع می‌تواند مشکل‌ساز شود.

هزینه بالاتر تغذیه

سگ‌های غول‌پیکر به طور متوسط روزانه حدود ۵۰۰ تا ۱۲۰۰ گرم غذای خشک استاندارد مصرف می‌کنند. بسته به برند غذا، هزینه ماهانه می‌تواند چند برابر سگ‌های کوچک باشد.

ریسک بالاتر بیماری‌های مفصلی

وزن بالا فشار بیشتری به مفاصل وارد می‌کند. دیسپلازی مفصل ران، آرتروز و مشکلات زانو در نژادهای بزرگ شایع‌تر گزارش شده‌اند.

هزینه دامپزشکی بیشتر

دوز داروها، هزینه جراحی و حتی آزمایش‌ها در سگ‌های بزرگ معمولاً گران‌تر است. به عنوان مثال داروهای بیهوشی بر اساس وزن بدن محاسبه می‌شوند.

کنترل و آموزش دشوارتر

اگر سگ بزرگ آموزش ندیده باشد، کنترل فیزیکی آن سخت می‌شود. به همین دلیل آموزش از سنین پایین برای این نژادها اهمیت زیادی دارد.

سخن آخر

بزرگ‌ترین سگ‌های دنیا ترکیبی از قدرت بدنی، ژنتیک و اصلاح نژاد هدفمند هستند. نژادهایی مثل گریت دین، ماستیف انگلیسی، سنت برنارد و نیوفاندلند هرکدام در بخشی از رکوردهای جثه و وزن شناخته می‌شوند.

با وجود ظاهر قدرتمند، بسیاری از این سگ‌ها رفتار آرام و اجتماعی دارند؛ اما نگهداری از آن‌ها به فضای کافی، هزینه بیشتر و مراقبت پزشکی دقیق نیاز دارد. انتخاب یک سگ غول‌پیکر بیشتر از آنکه به ظاهر وابسته باشد، به سبک زندگی و توان نگهداری صاحب حیوان بستگی دارد.